درمان رماتیسم توسط هومیوپاتی
رماتیسم مفاصل و هومیوپاتی آرتریت روماتوئید و هومیوپاتی درمان رماتیسم توسط هومیوپاتیپروین هاشمی-محقق طب سنتی ایرانهومیوپاتی از شاخه‌های طب مکمل یا طب جایگزین است. در طب هومیوپاتی تلاش می‌شود تا با تقویت سیستم‌های ایم

درمان رماتیسم توسط هومیوپاتی

1396/10/20 | نسخه قابل چاپ | نویسنده : homeopathy
درمان رماتیسم توسط هومیوپاتی
پروین هاشمی-محقق طب سنتی ایران

هومیوپاتی از شاخه‌های طب مکمل یا طب جایگزین است. در طب هومیوپاتی تلاش می‌شود تا با تقویت سیستم‌های ایمنی، هورمونی، عصبی و مکانیسم‌های فیزیولوژیک، بدن انسان در شرایط ایده‌آل نگه داشته شود. در این روش درمانی، تسکین علایم بیماری کاربرد نداشته بلکه سبب تقویت بدن شده و ریشه‌ي بیماری را در بدن درمان می‌کند. هومیوپاتی می‌تواند مکمل خوبی در کنار پزشکی باشد. درحال حاضر در ایران چهار شاخه از طب مکمل دارای موقعیت قانونی است؛ درمان گیاهی، طب سوزنی، هومیوپاتی و کایروپراکتیس. از طرفی هومیوپاتی یکی از رشته‌های طب کل‌نگر نیز محسوب می‌شود. البته همه‌ي رشته‌های طب مکمل مبتنی بر شیوه‌ي کل‌نگر نیستند ولی هومیوپاتی، هم یکی از رشته‌های طب جایگزین و مکمل و هم مبتنی بر نگرش کل‌نگر است. نکته‌ي دوم این که هومیوپاتی یک شیوه‌ی دارو درمانی است.

درمان رماتیسم مفصلی با هوميوپاتي

آرتریت روماتویید (روماتیسم مفصلی) شایع‌ترین بیماری التهابی روماتولوژی است که با التهاب مفاصل نمود پیدا می‌کند. روماتیمفصلی از بیماری‌های سیستمیک خود ایمنی است که در آن سیستم دفاعی علیه بافت‌های نرمال بدن وارد عمل شده و با تولید موادی به نام «آنتی بادی» باعث تخریب مفاصل می‌شود.

روماتیسم مفصلی در زنان میانسال (۴۰ تا ۵۰ ساله) بیشتر دیده می‌شود، در عین حال جوانان و مردان نیز در ۳۰ تا ۵۰ سالگی ممکن است دچار آن شوند. شخصی که دچار آرتریت روماتویید می‌شود، هنگام صبح تا چند ساعت دچار خشکی مفصل بوده و حرکت دادن مفاصل برای او ناراحت کننده است. ورم مفاصل در این افراد بیشتر در مفاصل کوچک و متوسط دست و پا دیده می‌شود. مفاصل به علت التهاب و ضخیم شدن غشای مفصلی و تجمع مایع در مفصل، گرم، متورم و دردناک می‌شوند. این وضعیت به مرور زمان باعث تخریب و تغییر شکل مفصل شده و استخوان و غضروف داخل مفصل را به تدریج دچار خوردگی می‌کند.

سیر بالینی و شدت این بیماری در بیماران مختلف، متفاوت است. در بعضی افراد، بیماری خفیف است یا سیر آهسته‌ای دارد، اما در بعضی دیگر، بیماری به سرعت پیشرفت می‌کند و بیمار خیلی زود ناتوان می‌شود.

شروع آرتریت روماتویید در ۵۰ تا ۷۰ درصد موارد بی سروصداست و بروز آن هفته‌ها و ماه‌ها به طول می‌انجامد. درد در این بیماری ماهیت التهابی دارد و در حالت استراحت، تشدید می‌شود. مفصل‌ها معمولا به صورت قرینه درگیر آرتریت روماتویید می‌شوند و بیماری به صورت درد، تورم، گرمی، حساسیت و محدودیت حرکتی ظاهر می‌شود.

عوامل و محرک‌ها

عوامل دقیق ابتلا به آرتریت روماتویید تا امروز به طور کامل مشخص نشده‌اند اما تاثیر وراثت، عفونت، اضطراب و جنسیت در بسیاری از بیماران مشاهده شده است. زمینه‌ی ژنتیک، این شرایط را فراهم می‌آورد که تعادل طبیعی سیستم ایمنی تحت تاثیر فاکتورهای محیطی به هم بخورد و بدن علیه اجزای سلولی خود آنتی‌بادی بسازد که در نتیجه، موجب پدیده‌های التهابی می‌شود. از عوامل محیطی، نقش عفونت‌ها و از عوامل فردی، تاثیر اضطراب و فشار روانی در تحریک آرتریت روماتویید همواره مورد بحث بوده است. هر چه استرس‌های روحی و مشکلات اجتماعی بیمار بیشتر شود، حملات بیماری، طولانی‌تر و شدت آن بیشتر می‌شود. تشخیص روماتیسم مفصلی عموما با مشاهده‌ی علایم بالینی میسر است.

در آزمایش خون بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید معمولا کم خونی (Anemia) شایع است که به عنوان نشانه‌ای از فعال بودن بیماری شناخته می‌شود. چند تست و مارکر بیماری‌های التهابی نیز وجود دارد که در بررسی وجود التهاب، تشخیص و بررسی فعال بودن بیماری نقش دارند. مفاصلی که درگیر آرتریت روماتویید می‌شوند به طور معمول مفاصل کوچک دست به خصوص بندهای دوم و سوم انگشتان، مچ دست و پاها، شانه، زانو و آرنج است. در این میان، مچ دست یکی از شایع‌ترین مفاصلی است که در جریان بیماری، مبتلا شده و در عین حال هر مفصلی ممکن است گرفتار آرتریت روماتویید شود. آرتریت روماتویید یکی از علل «نشانگان تونل کارپ» است. این نشانگان به علت فشار روی عصب در مچ دست بروز می‌کند و با درد و احساس سوزش در انگشتان یک، دو، سه و نیمی از انگشت چهارم همراه است.

نیروی حیاتی مبنای درمان در هومیوپاتی (قابل حذف)

هومیوپاتی معتقد است آن‌چه که بدن ما را هماهنگ ساخته و از آن دفاع می‌کند، در واقع نیرو یا خاصیت خود حیات است که «نیروی حیاتی» نامیده می‌شود. تنها هنگامی که نیروی حیاتی دچار اختلال شود ما بیمار می‌شویم. باکتری تنها زمانی می‌تواند در ما اثر کند که نیروی حیاتی ما دچار اختلال شده باشد. بیماری واقعی، اختلال در نیروی حیاتی است و این همان چیزی است که خروج از حالت سلامتی گفته می‌شود. هومیوپات با توجه به علایم بیمار، داروی مورد نظرش را می‌یابد. هومیوپاتی با علایم خاص بیمار، مواجه است نه با بیماری خاص بیمارش. در درمان بیماری آرتریت روماتویید نیز به این نکته‌ها توجه می‌شود.

رژیم درمانی در بیماری آرتریت روماتویید

-روغن ماهی(omega3) یا استفاده از ماهی‌های چرب می‌تواند در کاهش التهاب مفاصل نقش موثری داشته باشد. مواد غذایی که از روغن حیوانی تشکیل شده باشد میزان التهاب‌ها را بیشتر می‌کند. بسیاری از تحقیقات نشان داده رژیم‌هایی که بر پایه‌ی رژیم گیاه‌خواری است، در روند بهبود این بیماری نقش موثری دارند. امگا ۳ در دانه‌ی کتان و روغن کانولا نیز دیده شده اما به وفور در ماهی‌هایی مانند سالمون، تن و ماهی ساردین وجود دارد. مقدار مورد نیاز در بیماران آرتریت روماتویید ۳ تا ۴ گرم امگا است.

– روغن رژیم غذایی باید از دانه‌ها (آجیل) و روغن مایع گیاهی تامین شود.

– زرده‌ي تخم مرغ از رژیم غذایی حذف نمی‌شود.

– گوشت قرمز نباید بیشتر از دو بار در هفته استفاده شود. بیشتر از پروتیین‌های گیاهی و ماهی استفاده شود. به دلیل دفع پروتیین در این افراد، نیاز به مواد پروتینی بیشتر است.

– مواد غذایی با میزان آنتی اکسیدان بالا (ویتامین‌های E ، C و سلنیوم) می‌تواند مفید باشد. دفع ویتامین در این افراد بالاست و کمبود ویتامین‌هایی نظیرC ،D ، B6، E، B12، اسید فولیک و املاح سلنیوم، روی، منیزیم و کلسیم در این افراد دیده شده است. در نتیجه باید به رژیم غذایی بیشتر توجه داشت که کمبود این مواد جبران شود.

طول درمان هوميوپاتي

طول درمان در هوميوپاتي بسيار متغير است و با توجه به نوع بيماري (حاد يا مزمن بودن آن) از چند ساعت تا چند سال متفاوت است. شايد به عنوان يک معيار کلي بتوان گفت به ازای هر يک سال بيماری، به يک ماه زمان برای درمان نيازمنديم. براي نمونه بيماري با قدمت بيش از ده سال، احتمالا به ده ماه زمان براي درمان نياز دارد. البته شدت بيماري، نيروی حياتی بيمار و همين طور مصرف يا عدم مصرف داروهاي شيميايي نيز در تعيين اين مدت اهميت دارند.

آیا مى‌شود هم‌زمان هم داروهاى شیمیایى و هم داروهاى هومیوپاتى استفاده کرد؟

ایده‌آل آن است که طى دوره‌ی درمان هومیوپاتى به هیچ عنوان از داروهاى شیمیایى استفاده نشود؛ اما بعضى اوقات داروى شیمیایى که فرد مصرف مى‌کند، براى او اهمیت حیاتى دارد مانند انسولین در بیماران دیابتى یا داروهاى ضد فشارخون در بیماران داراى فشارخون بالا. بنابراین در این موارد تا کنترل شدن وضعیت فرد با داروهاى هومیوپاتى به هیچ عنوان حق کنار گذاشتن یا تغییر این تیپ داروهاى شیمیایى وجود ندارد. مورد دیگر در خصوص کسانى است که داروى ویژه‌اى مثل داروهاى اعصاب را براى مدت طولانى مصرف کرده‌اند. در این موارد نیز قطع کردن یک باره‌ی آن‌ها علایم ناخواسته‌اى را پیش مى‌آورد. بنابراین باید این بیماران تا کنترل وضعیت، مصرف داروهاى شیمیایى خود را هم زمان با داروهاى هومیوپاتى ادامه بدهد.

نوشته شده از سایت http://www.nikono.org/?p=1056



موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
,
نام :
ايميل:
سايت:
کد تایید:
ارسال نظر به صورت خصوصي به مدیر سایت

ساخت وبلاگ